Дундик у белорусских друзей

Кадр 1

Па заказу Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь

Кадр 2

ДУНАЗІК БЕЛАРУСКІХ СЯБРОЎ

Кадр 3

Да ведама настаўнікаў. Рэкамендацыя для ўрокаў прадмета «Чалавек і свет» у першым класе пры вывучэнні тэмы «Лякарствы. Прастудныя захворванні. Догляд хворых».

Кадр 4

— Прывітание, мяне завуць Дундзік. Я жыву ў далёкай Афрыцы і ніколі не бачыў снегу.

Кадр 5

– Мяне ў госці запрасілі беларускія сябры Зайчык, Вавёрка і Лісічка. Чакайце, я хутка прыеду.

Кадр 6

Зайчык: — Як мы рады сустрэчы! Бавёрка: — Добры дзень, Дундзік! Лісяня: — Наша прывітание, сябар.

Кадр 7

— Вось у гэтай гасцініцы ты будзеш жыць. Зараз адпачні, а заўтра раніцай прыйдзем да цябе з цёплай зімовай вопраткай. І пакажам, што такое беларуская зіма.

Кадр 8

— Як доўга іх няма. Я сам зараз пагляджу на снег і на зіму.

Кадр 9

– Вось, што такое снег! Ён мяккі як пярына, ён белы як цукар.

Кадр 10

— Ён смачны як марожанае.

Кадр 11

Вавёрка: — Што ты нарабіў, Дундзік! Чаму не дачакаўся нас? Бачыш, ты захварэў. Цябе агледзяць доктар Дзяцел і яго памочніца Сава. Яны прапішуць табе лекарства.

Кадр 12

— А што такое лякарства! Гэта смачна! Навошта яго піць! Не хачу. А-а-а…

Кадр 13

Дзяцел: — Калі вы кашляеце, хворы, трэба закрываць рот насоўкай, каб не захварэлі акружаючыя.

Кадр 14

— Дыхайте, не дыхайте. Так, усё зразумела.

Кадр 15

— У хворага прастуда. Павышаная тэмпэратура. Горла пачырванула. Яму цяжка дыхаць.

Кадр 16

— З гэтым рэцэптам пойдзеце ў аптэку. Лепш за ўсё паласкаць горла лекавымі травамі.

Кадр 17

– Мне трэба ісці да астатніх хворых. Мая памочніца выканае ўсё распараджэнні.

Кадр 18

— Сябры. Захварэў наш госць Дундзік. Дзяцел параў паласкаць горла лекавымі травамі. Паглядзіце ў сваіх дамашніх аптэках, у каго што ёсць і хутчэй ляціце, бяжыце.

Кадр 19

– Па-першае. У кожнага дома павінна быць аптэчка з самымі неабходнымі лекамі. У цябе прастуда і, каб хутчэй ачуняць, трэба абавязкова піць мікстуру ад кашля і таблеткі.

Кадр 20

— Лекі не заўсёды смачныя, але праз некалькі дзён ты ачуняеш.

Кадр 21

— Дзякуючы лекам, захворванні, якія раней былі смяротнымі, зараз хутка вылечваюцца.

Кадр 22

Лісяня: — Мама, мне нічога не баліць. Можна пайсці да сяброў. Ліса: — Бачыш, сынок, ты правільна выконваў усе парады доктара і хутка ачуняў.

Кадр 23

Сава: — Есць лекі, якія папярэджваюць хваробу. Іх называваюць «прышчэпкі». А ёсць такія, што лечаць хваробу.

Кадр 24

Вавёрка: — Дзякуй, сябры, ўсім. Паскачу хутчэй да Дундзіка.

Кадр 25

Вавёрка: — Зараз мы цябе палечым ад кашля. У каструлю зальём кіпень. Пакладзём чайную лыжку соды. А ты будзеш дыхаць гэтую пару.

Кадр 26

Сава: — Гэтая інгаляцыя называецца «Духмяныя яблокі». Парасон затрымлівае пахучую пару над хворым.

Кадр 27

Сава: — Вазьмі вітамін, ён таксама дапаможа ачуняць.

Кадр 28

— Якія прыгожыя цукеркі. Яны, відаць, вельмі смачныя. Я зараз усе з’ем.

Кадр 29

— Нельзя так рабіць! Вітаміны не цукеркі. Гэта таксама лекі. І їх треба прымаць столькі, колькі дазваляе ўрач — 2-3 у дзень.

Кадр 30

— Бачыш, Дундзік, ты хутка ачуняй. Табе дапамаглі мае лекі і твае сябры. Ідзі хутчэй да іх.

Кадр 31

— Некалькі парад на развітанне. Нельга хадзіць з мокрымі нагамі, хутчэй бяжы прасушыцца і пераапрануцца.

Кадр 32

— Некаторыя дзеці не жадаюць цёпла апранацца, калі надвор’е халоднае. Гэтым яны самі сябе караюць.

Кадр 33

Усе разам: — Хутчэй, Дундзік, пайшли гуляць. Надвор’е цудоўнае.

Кадр 34

— Будзьце здаровы, дзеці! Ніколі не хварэйце! А я яшчэ да вас прыеду ў госці.

Кадр 35

МАНЕЧ УУ МАЛЯВАНА i. ВОЛКАВА

Кадр 36

Сцэнарый І. Дабрушкінай Кінааператар Ю. Мільтнер Рэдактар М. Жылінская Мастацкі рэдактар І. Славук © «Майстэрня дыяфільмаў» 220023 г. Мінск, пр-т Ф. Скарыны, 98 1993 г.